Ik kom aan in Buenos Aires, een stad die me in bijna elk opzicht doet denken aan Barcelona en Madrid. Het is er mooi, heel warm, en er is eigenlijk niet zoveel te doen (in tegenstelling tot de voornoemde Spaanse steden). Ik breng drie dagen door samen met Tom, een vriend die ik leerde kennen in Rio. We bezoeken mooie plekken, drinken bij zijn favoriete bar en eten een hoop alfajores, een Argentijns koekje. Na drie dagen besluit ik er even tussenuit te knijpen en neem ik een ferry naar Colonia in Uruguay. Dit is een mooi koloniaal stadje aan de andere kant van de rivier, op een uurtje afstand van Buenos Aires. Bij mooi weer kan je zowel Uruguay als Argentinië tegelijkertijd zien op de ferry.
In Colonia geniet ik van het dorpje, de stranden en de rust. Het valt me op dat ik misschien nog niet 100% klaar was voor Buenos Aires en liever nog wat meer tijd had doorgebracht in Patagonië, het voelde immers als gisteren dat ik nog in Santiago was, een van mijn favoriete steden in Zuid-Amerika. Ik blijf ze maar vergelijken maar het is moeilijk om te concurreren met een stad die als een tweede thuis aanvoelt. Eenmaal terug in Buenos Aires spreek ik nog wat meer af met Tom en met Fede, een andere vriend uit Rio. We koken veel, babbelen veel en chillen bij het zwembad van Fede zijn hostel. Tot de tweede zondag, wanneer Frauke, een vriendin uit België, landt in BA.
Frauke haar rugzak was kwijtgeraakt door de luchthaven en dus brachten we onze eerste dag al shoppend door (wat een straf 😉 ). De tweede dag bekijken we de toeristische attracties van BA en gaan we uit. De derde dag kateren we uit aan het zwembad en kijken we of we misschien de stad weer even kunnen ontsnappen. Zo komen we op het idee om een Gaucho-ervaring te doen! Enkele dagen later nemen we de bus naar San Antonio de Areco, waar we asado eten, lekkere Argentijnse wijn drinken, Frauke een cowboyhoed koopt en we over de kasseien van het oude Gaucho dorpje wandelen. De laatste ochtend staat in San Antonio paardrijden op het schema! We krijgen rustige paarden en samen met de gids en zijn drie border collies die maar al te graag mee op wandeling gaan, gaan we met de paarden rijden door het platteland. Het is mooi en mijn favoriete rij-ervaring met paarden tot nu toe! Voldaan keren we terug naar Buenos Aires, waar onze neus staat op de volgende bestemming: Iguazu!
We brengen in totaal drie dagen door bij de watervallen; twee aan de Argentijnse kant waar we een volledige dag de watervallen, fauna en flora bezoeken en een andere dag naar Paraguay gaan om te kijken wat er daar allemaal gebeurt, en een dag aan de Braziliaanse kant. De watervallen zijn groot, en van de Argentijnse kant nemen we ook een bootje waarin we doorweekt worden door alle watervallen. Ze noemen het de “gran aventura” en het was inderdaad avontuurlijk! De voorbereiden onder ons droegen een bikini, en de anderen waren gedoemd om de rest van de dag met natte kleding rond te lopen. Iedereen kreeg een grote waterdichte tas voor al hun spullen. Tijdens het wandelen zagen we toekans en neusberen, en honderden vlinders. Deze dag was een vol avontuur! Op het treintje terug zagen we de toekans, we waren er zo enthousiast over dat een vogelspotter die toevallig op hetzelfde treintje zat, ons opzoekt nadat we afstappen. Hij zegt dat hij een toekan heeft gespot en neemt zijn grote verrekijker op het statief boven. Hij richt het naar de vogel en we zien een prachtige toekan met zwarte veren en een gekleurde snavel. Hij gaf ons een sticker van zijn onderneming, die vol trots op mijn tablet hoes plakt. Ik kocht ook een hele mooie patch van het park, die schittert op mijn rugzak. Wie had gedacht dat ik zo gek zou zijn van wilde dieren spotten? Toen we de volgende dag naar Paraguay gingen, wisten we niet zo goed wat te verwachten. Ciudad del Este staat bekend om shoppen en scammers, en je kan er zo zonder paspoortstempel binnen wandelen via de vriendschapsbrug. De straten lijken erg op Bangkok, met hoge oude flatgebouwen, elektriciteitskabels en overal tentjes met goedkope Chinese producten op straat. We lopen rond, maken grappen, kopen wat neppe zonnebrillen en andere spullen die we nodig hebben, en gaan iets eten. Een vriend van me uit Mendoza noemde het “scammer city” omdat er zoveel neppe dingen worden verkocht. Ik maak maar 1 miskoop van 2,5 euro, maar ben zeer tevreden van alle andere spullen die ik kocht. (Een nieuw toetsenbord, handgel, een paraplu en oorbellen) In de avond keren we terug naar Brazilië en de dag erop gaan we voor een laatste keer naar de watervallen. Langs de Braziliaanse kant zijn de watervallen heel mooi om te bekijken. De uitzichtpunten zijn prachtig en we kijken tegen de watervallen aan waar we twee dagen ervoor boven en onder zaten. Deze kant is wel een kort bezoekje, na twee uur hadden we het wel gezien. We nemen onze tassen uit de lockers en gaan richting de luchthaven, waar we onze make-up doen tijdens het boarden van ons vliegtuig naar Rio zodat we klaar staan om uit te gaan zodra we landen! En dat doen we uiteraard ook, want het is en blijft Rio de Janeiro.
Oorspronkelijk had ik het plan opgevat om Frauke mee te nemen naar Ilhabela, een prachtig paradijselijk eiland voor de kust van Rio. Maar eenmaal aangekomen, hadden we helemaal geen zin om weeral zo snel weg te gaan. Dus besluiten we een airbnb te boeken en genieten we van dagen aan het strand, Braziliaans eten en spreken we af met een andere vriendin van me, Youandi. We bezoeken de Cristo el Redentor, een bezoek dat ik heb uitgesteld tot Frauke er zou zijn omdat ik wist dat ze het ook zou willen bezoeken. We hadden hoge verwachtingen maar eigenlijk is het beeld mooier om van verder weg te zien dan van dichtbij. Het is er druk en de wachttijden zijn lang. We doen ook een boottocht met z’n drieën in een mooie baai die uitkijkt op de Christo, deze tocht was erg leuk! We glippen het bovenste dek op, dat eigenlijk voorbehouden was. Met onze haren in de wind varen we langs rotsen, bezienswaardigheden en het museum van hedendaagse kunst, dat ontworpen is door een bekende Braziliaanse architect, Oscar Niemeyer. De kunst nerd in mij gilt bij het zien van het ufo-vormige gebouw, zo cool!
Na veel dagen strand, zon en chillen, is oudejaarsavond eindelijk daar. We gaan naar een gratis feestje bij El Misti, een van mijn favoriete hostels in Ipanema. Daarna wandelen we allemaal samen naar het strand om het vuurwerk te zien. Zoals elk jaar worden Frauke en ik veel te sentimenteel bij elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen. Het vuurwerk is mooi en groot, maar vergelijkt nog niet met de vuurwerkgekte in Nederland. In het totaal waren er meer dan 2 miljoen mensen op het strand, en het hele zuiden van de stad werd afgezet om de veiligheid te waarborgen. Ik vond Nieuwjaar op het strand in een tropisch land misschien wel het leukste nieuwjaar dat ik tot nu toe heb gevierd, het smaakt naar meer! Die maandag gaan we naar de bekende trappen die naast de hostel in centro liggen, en zwaaien Youandi en ik Frauke uit. Ze moet al terug naar België om terug te gaan werken. Youandi blijft nog enkele dagen langer en zie ik later nog terug in Sao Paulo. Mijn plan is om op 2 januari naar Buzios te gaan, een stranddorpje dat me is aangeraden door enkele Colombianen enkele maanden geleden.