Reisverslag 4 – Ecuador - yasmineabroad.com

Ik arriveer in Quito, een van de hoogste steden in de wereld. Het is er zonnig en warm, omdat we zo dicht bij de zon zijn, is de UV index gigantisch hoog. Zonder het te voelen (door de hoogte en koele wind), kan je in een vingerknip verbranden. De lokalen dragen hoeden en lange kleding. Om 12u s’middags heb je nauwelijks een schaduw, want dan staat de zon bijna volledig recht boven Quito, dat heel dicht bij de evenaar ligt. Op de equinox verdwijnt je schaduw volledig voor drie minuten. Het is een rare stad, een beetje ruig. Ik word aangeraden om na zonsondergang niet over straat te wandelen, en zeker geen geld af te halen. Ik doe een uitstapje naar de evenaar, waar ik door allemaal gekke proefjes erachter kom hoe sterk de aantrekking van de polen zijn, zelfs op enkele centimers afstand! De tweede dag doe ik een wandeltour van het stadscentrum. De lay-out van de stad is als een soort Duitse braadworst: heel lang en smal. Mijn hostel heeft een mooie rooftopbar waar je in de avond alle lichtjes van de stad kunt zien. Ik denk dat dit het meest adembenemende zicht is dat ik in de stad zag, want voor de rest kon het me niet bekoren.

Geen bijschrift

Ecuador gebruikt de USD. Toen de omschakeling kwam, kreeg de bevolking maar 5 dagen tijd om hun geld om te wisselen naar de nieuwe eenheid. Alles na die vijf dagen werd niet meer geaccepteerd door de bank. Dit zorgde voor een grote financiele instabiliteit voor de bevolking en een verlies voor velen. Op dit moment is de USD eerder positief in Ecuador, het laat hun toe om goede handel te drijven met de VS en zorgt ervoor dat ze meer Amerikaanse toeristen binnen de deur krijgen. De supersnelle omschakeling naar USD is niet de enige vreemde financiele beslissing die het land maakte. Het vroeg ook een internationale lening om hun publieke instellingen en algehele welzijn te verbeteren, en kreeg er eentje van China. Het addertje onder het gras: Als Ecuador de som niet op tijd terugbetaalt, wordt deel van de Galapagoseilanden Chinees grondgebied. De datum van terugbetaling nadert en de regering zat met de handen in het haar over hoe ze al dit geld bij elkaar zouden krijgen. Daarom werd besloten om hun grootste troef meer uit te buiten en de toegang tot de Galapagoseilanden te verhogen van 100USD naar 200USD. Ik hoop stellig dat ze het geld bij elkaar krijgen, want hoewel het technisch gezien ‘business as usual’ is, voelt het toch fout aan.

Ik neem een bus naar Baños, dé plek voor avontuur in Ecuador! Ik verblijf in een hostel ietwat buiten de stad, omringd door mooie bergen en watervallen (en met jacuzzi!) en ontmoet er leuke nieuwe reisvrienden met wie ik de rest van mijn tijd in Ecuador optrek. We doen allerlei avontuurlijke dingen zoals paardrijden in de bergen, ziplining, canyoning, mountainbiken naar een gigantische waterval (‘el diabolo’), cavia eten, wandelen naar watervallen en paragliden. Ik had het fantastisch naar m’n zin op deze plek en blijf er uiteindelijk 7 dagen. Wanneer ik nu aan Ecuador terugdenk, denk ik vooral aan Baños, avontuur en vriendschap. Baños is een klein dorpje gelegen aan de voet van een van de grote vulkanen van Ecuador. De vulkanen zien er impressionant uit: ze rijzen hoog boven de andere bergen en in de verte zien ze er donkergrijs uit, met een sneeuwwitte ring rond de top. Wolken dansen rond de vulkaan heen, hij is zo hoog dat hij alles vangt. Onze heette de Tungurahua vulkaan. Ik vind de zichten heel impressionant en realiseer me dat dit de eerste keer is dat ik in de nabijheid ben van zo een grote, mooie vulkaan. Ik hoop dat ik er nog andere tegenkom op mijn reis en de kans krijg om er prachtige foto’s van de maken.

Geen bijschrift

Na een gruwelijke nachtbus vol gibberende en gierende pubers, mensen die de hele nacht tiktoks op hun telefoon kijken op vol volume, en oncomfortabele kleine stoelen, kom ik geradbraakt aan in Cuenca. Ik ontmoet er een van mijn reisvriendinnen en we doen een lange tour van de stad. Quito was redelijk ruig, Cuenca is veel zachter, romantischer. Het is een kleine stad en ongeveer alles speelt zich af op of in een blok van het centrale plein. We bezoeken kerken, een wereldbekende bloemenmarkt en ik proef voor de eerste keer een Ecuadoriaanse versie van Belgisch speciaalbier. (Het was niet zo lekker) 
Zoals je waarschijnlijk wel kan raden, hadden we alles gezien in enkele uren. Ik besluit om al mijn moed bij elkaar te rapen en de volgende nachtbus te trotseren na een nachtje in een lokale posada met de allerliefste gastheren en gastvrouwen, en neem de nachtbus richting land drie: Peru!